Gdyby pontyfikat Jana Pawła II trwał krótko, nie zrozumielibyśmy go, tak wielka była jego nowość oraz zmiana obrazu papiestwa, którego dokonał, zbliżając go do człowieka naszej epoki: jest to myśl przewodnia autora opisującego życie papieża. W młodości Karol Wojtyła pracował w kamieniołomach, znosił cierpienia wojny, był aktorem, pisał poezję i jako papież nadal tworzył wiersze i publikował je, posługując się wszelkimi dostępnymi formami komunikacji, aby w każdy zakątek świata zanieść chrześcijańskie orędzie. Przemawiał do młodzieży i robotników, sławił geniusz kobiet i zapoczątkował „teologię ciała”, głosił pokój, angażując się w to osobiście z całych sił, spotkał się z Żydami pod Murem Płaczu. Poznawszy, czym są reżimy nazizmu i komunizmu, stał się obrońcą wolności i wrogiem wszelkich barier. W służbie Ewangelii i człowieka podróżował bez wytchnienia, przeżył groźny zamach na swoje życie i jako pierwszy papież wszedł do synagogi i do meczetu. Dzięki temu wszystkiemu był to pontyfikat wielkiego znaku, mający na celu rozprzestrzenienie chrześcijańskiego przesłania na cały świat i dążenie do jedności między Kościołami poprzez uznanie ich odstępstw z drogi Ewangelii, którymi naznaczona jest ich dawna i bliska historia.

Luigi Accattoli, watykanista „Corriere della Sera”, pisarz i publicysta, miał niezwykłą okazję poznania papieża Polaka z bliska, śledząc jego poczynania od pierwszych dni pontyfikatu, któremu poświęcił pięć książek. Pierwsze wydanie tej biografii z roku 1998 (wydanie polskie 1999 rok) zostało gruntownie przepracowane i uzupełnione o ostatnie lata życia Jana Pawła II. Książka została przetłumaczona na dziewięć języków.